Хүчирхийллийн эсрэг үндэсний төв хэмээх 30 орчим жилийн түүхтэй сүрхий байгууллага байдаг. Мөн Хүүхэд, гэр бүлийн хөгжил, хамгааллын газар гэх сүрхий байгууллага ч бий. Үүнээс гадна хүүхдийн төлөө гэсэн Төрийн бус байгууллага 200 гаруй байдаг гэх. Гэтэл бага насны хүүхэд хүчирхийлэлд өртөх нь улам л олширч байгааг Цагдаа, Прокурор, Шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх байгууллага, Эрүүл мэндийн хөгжлийн төвийн 2020-2024 онд гаргасан статистикаас харахад нөхцөл байдал жилээс жилд дордож байна.

Тэдний мэдээллээс харахад 2020-2024 онд бүртгэгдсэн насанд хүрээгүй хүн, бага насны хүүхдийн эсрэг үйлдэгдсэн хүчиндэх, бэлгийн дур хүслээ ёс бусаар хангах гэмт хэргүүдийн баримтад 2020 онд 203 хүүхэд хүчирхийлэлд ямар нэгэн байдлаар өртсөн бол 2021 онд 272, 2022 онд 354, 2023 онд 365, 2024 онд 398 болж өссөн байх жишээтэй. Жилээс жилд өсөж байгаа энэ асуудалд яагаад анхаарал хандуулахгүй байгаа юм бэ.

Тэр тусмаа Хүчирхийллийн эсрэг үндэсний төв гэх байгууллага 30 жил хүчирхийллийн эсрэг ажиллахдаа гадна дотны олон төсөл хэрэгжүүллээ хэмээн ном товхимол орчуулан гаргахаас үл хэтэрсэн. Миний санаж байгаагаар Хүчирхийллийн эсрэг үндэсний төвийнхөн хүчирхийлэлд өртөхөөс сэргийлэх бус хүчирхийлэлд өртсөн хойно нийслэлийн Нийгмийн халамжийн газар, тухайн дүүргийн Хөдөлмөр, Халамжийн үйлчилгээний хэлтэстэй хамтарсан гурван талт хамтын ажиллагааны гэрээнд гарын үсэг зурлаа, Түр асран хамгаалах байранд авчирлаа хэмээн сурталдахаас өөр зүйл хийгээгүй.

Өөрөөр хэлбэл ажил хийсэн болж харагдах гээд байна. Өнгөрөгч жил Хүүхэд, гэр бүлийн хөгжил, хамгааллын газраас Австрали улсад хэвлэсэн “Хүүхдийн хүчирхийллийн эсрэг тэмцэх тухай” номыг орчуулж байгаа тухай дарга нь ярьж суусан. Өнөөдөр бид хэчнээн ном товхимол орчуулж, хэчнээн төсөл хэрэгжүүлээд яагаад эерэг үр дүн гарахгүй байна вэ гэдэг асуудал гарна.

Үнэнийг хэлэхэд хаа байсан АНУ, Австрали, Монгол гурван улсын нөхцөл байдал тэс өөр. Нийгмийн байдал, харилцаа, эдийн засгийн хөгжил, эцэг эхийн хандлага, хүүхдүүдийн сурч амьдрах орчин гээд бүгд тэс өөр.

Тэгэхээр бид гаднаас ном авчирч орчуулаад хүүхдээ хүчирхийллээс аварчихгүй нь ойлгомжтой. Тийм ч учраас монголын хөрсөн дээр буусан, өөрийн онцлогт тохирсон ном сэтгүүл хэвлүүлж, нийгмийг соён гэгээрүүлэх ажил хийх нь илүү чухал болоод байна. Үүнийг бүр төрөөс бодлого болгон гаргах хэрэгтэй.

С.Баяр