Бурхан багшийн их дүйчин өдөр энэ жил зуны тэргүүн сарын шинийн арван таванд буюу зургаадугаар сарын 11-ний Лхагва гарагт тохиож байна. Тус өдрийг “Нийтээр тэмдэглэх баяр болон тэмдэглэлт өдрүүдийн тухай хууль”-ийн дагуу амралтын өдөр болгон тэмдэглэдэг. 

Энэ өдөр нь Бурхан Буддагийн эхээс мэндэлсэн, гэгээрлийн хутгийг олсон, мөн нирваанд орсон ховор үйл явдлууд давхцсан хосгүй өдөр бөгөөд дүйчин өдрийн хамгийн гол агуулга нь энэрэн нигүүлсэх сэтгэл, уучлал, буян номын тухай ухаарлыг гүнзгийрүүлэхэд оршдог.

Энэхүү өдөр сүсэгтэн олон:

• Амьтны амь таслахгүй

• Махан хоол хэрэглэхгүй

• Худал хэлэхгүй, муу үг хэлэхгүй

• Хүний өгч байгаагүй зүйлийг авахгүй

• Энэрч уучилж, бусдад тустай үг хэлж, хандив өгөх

• Сүм хийдэд очин буян хураах зэргээр амьдралдаа сэтгэлийн ариусал авчрахыг зорьдог. Буддын шашны уламжлалд энэ өдөр хийсэн буян мянга дахин арвижиж, бусдад тус хүргэх сэтгэлээр хандсан бүхэн төгс үр шимээ өгдөг гэж үздэг. Иймээс эх болсон зургаан зүйлийн хамаг амьтны тусын тулд өөрийгөө хянах, нигүүлсэнгүй хандах өдөр болдог.

Бурхан эхээс мэндэлсэн, 37 насандаа гэгээрлийн хутгийг олсон, 81 насандаа ертөнцийн мөнх бусыг үзүүлж, нирваан дүрийг олсон өдөр болох зуны тэргүүн сарын шинийн 15-ны өдрийг хэлнэ. Бурханы шашинтнууд олноор амьдардаг улс орнуудад уг өдрийг нийтээр тэмдэглэх баяр болгон амрахаас гадна өөр олон улсад янз бүрийн хэлбэрээр тэмдэглэн өнгөрүүлдэг.

Монгол Улсад 1992 оноос хойш албан ёсоор тэмдэглэх болсон ба УИХ-аар 2019 оноос бүх нийтийн амралтын өдөр болгон хуульчилсан байна.